The Lighthouse (2019) OCR 23.976 fps runtime 01:49:09
เดอะ ไลท์เฮาส์
เวรเอ๊ย...
ถ้าต้องตายจนร่างซีด อย่างน่าสะพรึงกลัว
และทะเลเป็นที่หลับนอนของเรา
พระเจ้าที่ทรงได้ยินเสียงเกลียวคลื่น
ได้โปรดช่วยดวงวิญญาณ ของเราที่วิงวอน
แด่สี่สัปดาห์
ไม่ล่ะครับ ขอบคุณ
ไม่รับการดื่มอวยพรมันจะทำให้ โชคร้ายนะ ไอ้หนุ่ม
ผมไม่ได้ตั้งใจจะลบหลู่
ชายที่ไม่ดื่มต้องมีเหตุผลของเขา
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก
ผม... ผมเข้าใจว่ามันผิดกฎครับ
งั้นเหรอ
ครับ จากคู่มือ
ไม่คิดว่าแกจะอ่านหนังสือออก
คือ ผมไม่อยากสร้างปัญหา
งั้นก็ทำตามที่ฉันบอก
นั่นก็อยู่ในคู่มือแกเหมือนกัน
แด่สี่สัปดาห์
ใช่ ต้องไปดูถังเก็บน้ำ
หนึ่งในหน้าที่แก
ไม่ได้อ่านเรื่องนั้นหรอกเหรอ
แกต้องทำความสะอาดทองเหลือง แล้วก็นาฬิกา
แล้วก็ทำความสะอาดที่พักหลังจากนั้น
แล้วก็มีอะไรต้องซ่อมข้างนอกอีกเยอะ
ได้ยินหรือเปล่า ไอ้หนุ่ม
- ครับ - ครับผม
ครับผม
พอหมอกหายแล้ว
ให้แกทำงานคึร่งกะ
คึร่งกะเหรอ
ผมหวังว่าจะตื่นขึ้นมาดูโคมไฟ
ฉันเป็นคนดูแลเรื่องไฟ
กฎบอกว่าให้สลับกะกัน
นี่มันกะกลางคืน น่ากลัวนะ ไอ้หนุ่ม
กะของฉัน กลางคืนจนถึงตอนเช้า
พวกเด็กใหม่ ที่ฉันต้องทำงานด้วยนี่จริงๆ เลย
ทำงานของตัวเองไป เรื่องไฟมันงานฉัน
แม่งเอ๊ย
ดื่มให้เธอ แม่คนสวยของฉัน
เพดานรั่ว
จัดการด้วยหลังเสร็จจากถังเก็บน้ำ
แล้วก็ตะเกียงต้องเติมน้ำมัน
ครับผม
ไปสิ
ถอยไป
ห้ามแกเข้าไปในนั้น
- น้ำมันล่ะครับ - เหนื่อยเหรอ ครั้งหน้าใช้ไอ้นี่ซะ
จะช่วยให้ง่ายขึ้นมาก
พักสักหน่อยสิ ไอ้หนุ่ม
ฉันบอกให้พักสักหน่อยไง ไอ้หนุ่ม
แล้วเอาถังนั่น
ลงบันไดไปวางไว้ที่เดิมที่แกเจอ
นอกจากว่าแก อยากจะเผาประภาคารนี้ทั้งหลัง
เสร็จแล้วไปทำงานที่เหลือซะ
นี่ก็ช้าแล้วนะ
- ครับผม - แกช้าเกินไป โง่หรือเปล่าวะ
เปล่าครับ
นึกว่าโง่
ถ้าต้องตายจนร่างซีด อย่างน่าสะพรึงกลัว
และทะเลเป็นที่หลับนอนของเรา
พระเจ้าที่ทรงได้ยินเสียงเกลียวคลื่น
ได้โปรดช่วยดวงวิญญาณ ของเราที่วิงวอน
ยังมีรสของที่เก็บน้ำอยู่เหรอ
ร่าเริงหน่อยสิวะ ไอ้หนุ่ม
นี่มันเวลาพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย
สนุกกับมันจะดีกว่า
อีก 2 สัปดาห์ พวกเราทั้งคู่
จะอยากเงียบ เหมือนอยู่ในสุสาน
ผมพูดไม่ค่อยเก่ง
คิดว่าแกเป็นคนแรกเหรอ
เปล่าครับ ไม่ได้คิด
แกไม่ใช่
ใช่ เรือ ชิโคพี เคยเป็นเรือที่งดงาม
สร้างขึ้นอย่างสวยงาม เรียบง่าย
ไม่มีเรือลำไหนในปี 64 สวยเท่ามันอีกแล้ว
ตอนนั้นพวกเราหยุดงาน กระด้างกระเดื่อง
อยากรู้ใช่มั้ยว่าทำไม
สงสัยใช่มั้ย ส่วนที่ห่วยแตก ของชีวิตกะลาสีคืออะไร
คือตอนที่งานหมด และแกอยู่ท่ามกลาง สายลมและสายน้ำ
ว่างเปล่า ว่างเปล่า
เลวร้ายกว่าปีศาจ
ความเบื่อทำให้คน กลายเป็นคนชั่ว
และน้ำหมดไว ไอ้หนุ่ม เกลี้ยงเลย
สิ่งเยียวยาอย่างเดียว ก็คือเหล้า
ทำให้กะลาสีมีความสุข ทำให้อารมณ์ดี
ทำให้สงบ ทำให้...
โง่
ฉันยอมให้แช่งเลย
ถ้าแกไม่มีจิตวิญญาณของกะลาสี อยู่ในตัวบ้าง ไอ้หนุ่ม
เอาเลย พูดมาเลย
ทำไม... ทำไมคนดูแลคนเก่าถึงออกล่ะ
หมายถึงลูกน้องฉันเหรอ
ตาย
มันเป็นบ้า
เอาแต่พูดถึงไซเรน เงือก ลางร้าย เรื่องพวกนั้น
สุดท้าย
ก็ไม่เหลือสติแม้แต่นิดเดียว
มันเชื่อว่ามีเวทมนตร์อยู่ในแสงไฟ
มันคิดว่านักบุญเอลโม เสกไฟใส่เข้าไปในนั้น
หนทางหลุดพ้น มันว่างั้น
เรื่องปรัมปรา
ฉันเห็นแกไล่นกนางนวล
ปล่อยพวกมันไปเถอะ
ฆ่านกทะเล จะทำให้โชคร้าย
เรื่องปรัมปราอีกแล้วเหรอ
ฆ่านกทะเล จะทำให้โชคร้าย
อย่าสนใจฉันเลย ไอ้หนุ่ม
ไม่มีอะไร
ชงกาแฟมาหน่อย
คืนนี้ยังอีกยาวไกล
กาแฟจะดีสำหรับเรา
ไอ้หนุ่ม แกทิ้งหน้าที่นะ
อย่ามาเถียง
นี่มันอะไร
- อะไรครับ - อะไร
ผมถู แล้วก็กวาด 2 รอบแล้วครับ
โกหก
- ผมกวาดแล้ว - มันทั้งสกปรก ทั้งมีรอยเปื้อน
ไม่ได้เช็ด ไม่ได้ถู เลอะเทอะ
คุณรังแกผม แล้วมีความสุขเหรอ
ว่าไงนะ
ผมบอกไปแล้วว่า...
กล้าดียังไงมาเถียงฉัน
ฟังนะ
ที่ผมรับงานนี้ ผมไม่ได้มาเป็นแม่บ้านให้
หรือเป็นทาส
มันไม่ถูกต้อง
ที่พักแห่งนี้มันโทรมกว่า
กระท่อมไหนๆ ที่ผมเคยเห็นซะอีก
แม่บ้านแพงๆ ของราชินีอังกฤษ
ยังทำดีกว่าที่ผมทำไปไม่ได้เลย
เพราะผมบอกแล้ว
ผมขัดตรงนี้ไป 2 รอบแล้วครับ...
แล้วฉันก็บอกว่าแกไม่ได้ทำไง
แล้วฉันก็สั่งให้แกทำใหม่
และครั้งนี้ขัดให้ดีด้วย
แล้วแกก็ขัดไปอีก 10 ครั้งหลังจากนั้น
และถ้าฉันสั่งให้แกงัด
พื้นและแผ่นไม้ทุกแผ่น ขึ้นมาในบ้านหลังนี้
แล้วขัดมันให้สะอาดด้วยมือเปล่า จนมือแกเลือดออก
แกก็ต้องทำ
ถ้าฉันสั่งให้แกดึงตะปูทุกตัว
ออกจากรูตะปูเก่าๆ
แล้วดูดสนิมออกไป
จนตะปูใหม่เอี่ยมเงาวับ เหมือนไอ้นั่นของวาฬสเปิร์ม
แล้วสร้างประภาคาร ขึ้นใหม่ทั้งหมด
ตั้งแต่เริ่มต้น
แล้วก็ทำใหม่ทั้งหมดอีก แกก็ต้องทำ
และพระเจ้า
แกต้องทำไปแล้วก็ยิ้มไปด้วย ไอ้หนุ่ม เพราะเเกชอบ
แกจะชอบมัน เพราะฉันสั่งให้แกชอบ
ถ้าเถียงฉันอีก ฉันจะหักเงินแก
เข้าใจหรือเปล่า ไอ้หนุ่ม
ครับผม
ถูซะ ไอ้งั่ง
ถูพื้น
ค่อยๆ ทำไปนะ ไอ้หนุ่ม
ครับผม
สีขาวต้องเท่ากันนะ ไอ้หนุ่ม
สว่าง เจิดจ้า
เหมือนเป็นตัวแทนซ่องสีเงิน
ทำให้กะลาสีมองเห็นได้ชัด ในตอนกลางวัน
พวกเขาจะมองไม่เห็น เวลามีพายุ
ใจเย็นนะ ไอ้หนุ่ม
แกทำได้ดี
ฉันยอมรับว่าแกทำได้ดี
นี่พูดจริงๆ
ฉันจะหย่อนแกลงไป อีกสักเมตร
ค่อยๆ
ไม่มีใครทำได้นุ่มกว่านี้แล้ว
ค่อยๆ
เลิกส่ายไปมาได้แล้ว ไอ้หนุ่ม
- ผมเปล่า - แกส่ายอยู่
- อยู่นิ่งๆ - ก็นิ่งอยู่
อย่า ไอ้เวร
นกเวร
ประภาคาร
ขอบใจนะ ไอ้หนุ่ม
วินสโลว์
อีเฟรียม วินสโลว์
สองอาทิตย์ที่ผ่านมา ผม...
ผมจะขอบคุณมาก ถ้าคุณเรียกชื่อผม
ดูแกสิ ออกคำสั่งแล้ว ไอ้หนุ่ม
- วินสโลว์ - ก็ได้ๆ
ไม่มีปัญหา อีเฟรียม วินสโลว์
แล้วอะไรพาคนอย่างแก มาที่เกาะเฮงซวยนี้กันล่ะ
เช่นอะไร
เพราะมันสวยเหมือนภาพวาดไง
ล้อเล่นนะไอ้หนุ่ม ล้อเล่น...
- วินสโลว์ - วินสโลว์
แกมาที่...
เกาะแห่งนี้ทำไม อีเฟรียม วินสโลว์
แกทำอะไรมาก่อนหน้านี้
- ตัดไม้ - ตัดไม้งั้นเหรอ
ไม้ใหญ่ๆ ทางเหนือ ไปทางแคนาดา
- ตรงอ่าวฮัดสันเหรอ - นั่นแหละ
จริงอย่างที่เขาว่าหรือเปล่า
"มองไปตรงไหนก็มีแต่ป่า"
ครับ ไม้สปรูซ ทามาแร็ก ไพน์ขาว
คนแถบนั้นเรียกว่า "ไม้สน"
เบื่อต้นไม้แล้วสินะ
ครับ
ฉันไม่โทษแกหรอกนะ ฉันเคยได้ยิน เกี่ยวกับชีวิตแบบนั้น
งานหนักแย่
ใช้แรงงานคนนึง หนักกว่าม้า 2 ตัว เขาว่ากันแบบนั้น
ไม่ดีกว่า ขอบคุณ
ทะเล
ฉันอยากทำงาน ในทะเลเท่านั้น
คิดถึงเหรอ
มันไม่มีอะไรเหมือน
แต่ฉันเอาขาไม้นี่ ไปไหนไม่ได้หรอก
ไม่ ไม่คุ้มที่ต้องลำบาก
ตอนนี้ ฉันเป็นคนดูแลประภาคาร
แต่ฉันทุ่มเท ให้กับประภาคารนี้มาก
และมันเป็นเหมือนเมียฉัน ที่สวยกว่า ซื่อสัตย์กว่า แล้วก็เงียบกว่า
ผู้หญิงที่มีตัวตนจริงๆ ทั้งหมด
คุณเคยแต่งงานมั้ย
แต่งไป 30 ปี ตอนทำงานอยู่ทะเล
ทิ้งลูกๆ อยู่กับบ้าน
เธอไม่มีวันให้อภัยเลย
แบบนี้ดีแล้ว
ไหนๆ เราก็เป็นมิตรกันเกินไปแล้ว อีเฟรียม วินสโลว์
บอกฉันซิ คนตัดไม้ มาดูแลประภาคารทำไมวะ
ทางเหนือมันสงบไม่พอเหรอไง
หรือขี้เลื่อยทำไข่แกคัน
เจ้านายคิดว่า แกขี้โมโหเกินไป
ที่จะจับขวาน
อย่างที่คุณบอก ผมคงเบื่อต้นไม้แล้วมั้ง
ตั้งแต่ผมจากพ่อมา
ผมทำงานทุกอย่างที่ได้เงิน
งานบางอย่างผมไม่ภูมิใจเลย
- จับจดเหรอ - เปล่า
ผมแค่หางานที่ผมชอบจริงๆ ไม่เจอ
เลยหาต่อไปเรื่อยๆ
และผมไม่ใช่คนที่ติดอยู่กับอดีต คุณรู้มั้ย
กำลังหนีเหรอ
ฟังนะครับ การที่เราจะเริ่มต้นใหม่
มันไม่ใช่เรื่องผิด
- ผมแค่พยายามจะหางานทำ - ไม่...
ก็แค่เหมือนผู้ชายคนอื่นๆ
แค่อยากหาความมั่นคง อยู่สงบๆ พอมีรายได้...
ผมอ่านมาว่ามีบางที่
ที่ผู้ชายสามารถทำเงินได้ 630..
ผมอ่านมาว่า พันดอลลาร์ต่อปี
ถ้าไปดูแล ไฟประภาคารไกลๆ ชายฝั่ง
ยิ่งไกลเท่าไหร่ ยิ่งได้เยอะเท่านั้น
ผมอ่านเจอ แล้วผมก็คิดว่า มาทำงาน
เก็บเงิน
ไม่นานนัก ผมก็จะสร้างบ้านของตัวเอง
สักแห่งในชนบท
และไม่มีใครจะมาถามผมว่า "ทำไม"
แค่นั้นแหละ
เรื่องน่าเบื่อเดิมๆ งั้นเหรอ
ก็คุณถามเอง
บอกผมหน่อย ทำไมฆ่า นกนางนวลถึงทำให้โชคร้าย
มันคือดวงวิญญาณ ของกะลาสีที่ตายไป
แกสวดมนต์หรือเปล่า วินสโลว์
ไม่บ่อยนักหรอก
แต่ผมกลัวพระเจ้า ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณถาม
เวร
ลมเปลี่ยนทิศทาง
- ก็ดีแล้ว - อย่าโง่ไปหน่อยเลย
มันคือความเงียบสงบก่อนพายุจะมา วินสโลว์
มันเคยเป็นลมตะวันตกอ่อนๆ ไง เจ้างั่ง
ที่แกแทบไม่รู้สึก
ก็เพราะแกมันไม่รู้อะไรเลย
และบนเกาะแห่งนี้ไม่มีต้นไม้
อย่างต้นสนที่อ่าวฮัดสันของแก
ลมตะวันออกเฉียงเหนือ จะมาเร็วๆ นี้ รุนแรงเหมือนวันพิพากษา
รีบปิดพวกหน้าต่าง ที่ห้องส่งสัญญาณเถอะ
ได้ครับ
ฉันว่า
มันจะอยู่ไปถึงเช้า ก่อนที่เรือบำรุงรักษาประภาคารจะมา...
แต่อากาศเริ่มไม่ค่อยดีแถวนี้
คิดอะไรอยู่เหรอ
พรุ่งนี้แกก็จะได้ออกจากเกาะแล้ว
อย่าเริ่มอิจฉาฉันตอนนี้เลย
เปล่าครับ
มีความลับแล้วเหรอ
ผมอยากให้ช่วยตอกหน้าต่าง ก็แค่นั้นแหละ
ดึงเข้ามา วินสโลว์
ดูสิ
ดีกว่าไปตกปลา
จะหลับตอนนี้ก็ไม่เป็นไร
คืนฟ้าโปร่ง และก็คืนสุดท้าย ก่อนจะมีคนมาช่วย
ฉันไม่เคยรู้จักคนตรวจสอบมาก่อน
ว่าจะไม่มองข้ามอะไร
และฉันจะไม่ยอมให้เขาปฏิเสธ
ถ้าต้องตายจนร่างซีด อย่างน่าสะพรึงกลัว
ช่างแม่ง! แด่ความช่วยเหลือ!
พูดอีกก็ถูกอีก
ฮูร์ราห์ เรากำลังจะกลับบ้าน
เมื่อเราถึงท่าเรือเบดฟอร์ด
เหล่าสาวแรกรุ่น แห่กันมาหา
สาวสวยต่างพากันพูดว่า
"กะลาสีมาแล้ว พร้อมเงินเดือน 9 เดือน"
ฮูร์ราห์ เรากำลังจะกลับบ้าน
และสาวน้อยคนงามก็ถอดหมวกออก
แต่อย่างที่ฉันบอก ขาฉันหัก และฉันทำตัวเองเจ็บตัว
ฉันไปอยู่โรงพยาบาลของแม่ชี...
แม่ชีทุกคน เป็นคาทอลิกหมดเลยจะบอกให้
จากนั้น ไปซาเลมทีไร
ก็หวังว่าจะได้เจอหล่อน
เพราะนอนคนเดียวมัน ไม่เหมือนเดิมนับแต่นั้น
คุณอายหรือเปล่า ตอนนอนกับผู้หญิง
ฉันไม่อายอะไรทั้งนั้น
ฉันจะบอกให้นะ...
ฉันอาจคิดถึงแกด้วยซ้ำ อีเฟรียม วินสโลว์
แกกำลังกลายเป็นคนดูแลประภาคาร ที่ซื่อสัตย์อย่างรวดเร็ว
ฉันคิดว่าสักคืนแกจะเอา ขวานมาจามหัวฉันเป็นสองซีก
แต่แกทำงานได้ดี
อีกไม่นาน แกก็จะได้ไปดูแลโคมไฟแล้ว
ทำไมผมยังไม่ได้ทำ
อะไร
โคมไฟ
ฉันเป็นผู้ดูแลสถานีนี้ ไอ้หนุ่ม
ที่สถานีอื่นบางแห่ง แกอาจจะได้ดูแลโคมไฟ
คู่มือบอกว่า...
บันทึกของฉัน คือหนังสือเล่มเดียว บนหินก้อนนี้...
บอกว่าผม เป็นผู้ดูแลประภาคาร...
ฉันเป็นผู้ดูแลแสงไฟในประภาคาร ไอ้หนุ่ม
ฉันไม่เคยปล่อยให้ใครอื่นทำ...
อย่ามายุ่งเรื่องไฟสัญญาณ ไอ้หนุ่ม
ของฉัน
ตามใจ
คือผมไม่เคย...
ผมไม่รู้ชื่อคุณ
เวก
ชื่อแบบชาวคริสต์ล่ะ
โทมัส
- โทมัสเหรอ - ใช่ โทมัส เวก
เรียกฉันว่าทอม
แด่เพื่อนผม ทอม
และแด่การออกไป จากเกาะเฮงซวยนี่
ตะโกนอะไรของแกวะ
ตัวโคตรเหม็น
ถูพื้นก่อนที่ เรือบำรุงรักษาประภาคาร จะมาเถอะ
ทำตามที่สั่งสิ ไอ้หนุ่ม ที่พักดูแย่มาก
ครับผม
ได้
พวกเขาไม่มา
พายุ - ฝน
น้ำรั่วไปถึงเสบียงแล้ว
อะไรนะ
น้ำรั่วไปถึงเสบียงแล้ว
น้ำรั่วไปถึงอาหารแล้ว
ปลาเค็มไม่เหลือ
- ไม่เหลือเหรอ - เสีย
เน่าหมดแล้ว
- พระเจ้า - จะฟังฉันได้หรือยัง
- ฟังอะไร - เราต้องแบ่งกัน
- แบ่งเหรอ - นี่แกแข็งข้ออีกแล้วเหรอ
เพิ่งจะวันเดียวเองนะ
พับผ่าสิ
บางทีเรือบำรุงรักษาประภาคารอาจจะมา แต่เราแค่ไม่เห็นแค่นั้นแหละ
เดี๋ยวผมเอาเรือหาปลา ออกไปก็ได้
หลายอาทิตย์ วินสโลว์ หลายอาทิตย์
อะไร
คุณหมายความว่าไง อะไร
- หลายอาทิตย์ - หลายอาทิตย์ ใช่ หลายอาทิตย์
เรานอนตื่นสาย เมาแอ๋
เราพลาดเรือนั่นมาหลายอาทิตย์แล้ว วินสโลว์
และฉันก็ขอให้แบ่งสรรเสบียง มาหลายอาทิตย์แล้วด้วย
แต่แกเอาแต่ตะโกนใส่ฉัน เหมือนหมาบ้า
บอกว่า "ผมเอาเรือหาปลาออกไปได้"
- ฟังนะ - ไม่
อย่าเพิ่งเสียสติตอนนี้
- นี่มันไม่ตลกนะ - ไม่เลย
และฉันไม่อยากต้องติดอยู่ที่นี่
กับคนบ้า
ติดอยู่ที่นี่เหรอ
นั่นเพิ่งพูดไปไง
ผม... ผมคิดว่าคุณบอกว่า จะมีคนมาช่วยไง
ถ้าเราทนพายุไหว
เรือบำรุงรักษาประภาคาร กำลังจะมา
ในปี 75 โอลสไตรเกอร์ ถูกทิ้ง ไว้บนฝั่งที่นี่
เป็นเวลาเจ็ดเดือน
พายุไปหยุดที่แผ่นดินใหญ่
แต่คลื่นลมที่นี่มันแรงเกินไป
จะออกหรือหรือเทียบเรือก็ไม่ได้
คุณพยายามจะทำให้ผมกลัว
ดูแกเข้าสิ เสแสร้ง
แต่แกรู้จักคนอย่างพวกแกดี
ขุด
ฉันบอกให้ขุด
ขุด
อยู่นั่นไง
เสบียง
พวกเราบางคนห่วยแตก จัดการเรื่องหนูในเรือไม่ได้
แล้วโดนแทะส้นรองเท้า
ขาจะเปื่อยและเน่า
มีหลายสีเหมือนหางนกยูง
เหงือกจะบวม สีเหมือนกระดูก แล้วก็เน่า
เลือดดำๆ ซึมออกมา
ฟันร่วงลงเรื่อยๆ จนหมดปาก
"แผ่นดิน!" ฉันได้ยิน แต่บนเกาะนั้นมีแต่หญ้า
เราเลยต้องกินหญ้า
และโรคเหงือกฉันนั่นแหละ ที่ทำให้ฉันเก็บตัวนับแต่นั้นมา
ผมคิดว่าคุณทำขาตัวเองหักซะอีก
ว่าไงนะ
ขาคุณ
แม่ชีคาทอลิกอะไรนั่น
แกต้องได้ยินผิดแล้วล่ะ
- ผมบอกไอ้โง่นั่น... - ใช่
ว่าชายคาไม่เหลือแน่
ผมบอกมัน ให้เอาตะขอมาให้ผม
แต่หัวหน้าวินสโลว์
ไอ้คนแคนาดาเวรนั่น
- วินสโลว์ - เรียกผมว่าหมาตลอด
หมาสกปรก
- ฉันจะแสดงให้เห็น ว่าใครเป็นหมา - วินสโลว์
- มีอะไร - ใคร วินสโลว์
ชายคาจะพังลงมา...
- มันโมโหผมตลอดเลย... - โมโหเหรอ
เหมือนคุณ
ไอ้โง่ ไร้สาระ
นั่นล่ะปัญหาของแก วินสโลว์
ปัญหาของคุณคือ กินหญ้าโดยที่ไม่มีฟัน
ว่าไงนะ
ฟันคุณร่วงไปหมดแล้ว
อะไรของแก วินสโลว์
มันแค่ฟังดูยากมาก
ที่จะกินหญ้าโดยไม่มีฟัน
เพราะแพะ แกะ แล้วก็วัว
พวกมันมีฟันกันหมดใช่มั้ยล่ะ
แกรู้มั้ย แกกินหญ้ายังไง ตอนไม่มีฟัน
บอกผมสิ
ก็ดึงออกมาแล้วก็กลืนไป
ดึงออกมาแล้วก็กลืน
- ดึงออกมาแล้วก็กลืน - ไม่รู้สินะ
ไม่รู้เหรอ
ผมไม่รู้
อะไร
- อะไร - อะไร
- อะไร อะไร อะไร - อะไร อะไร อะไร
- นั่นคือสิ่งที่ผมพูดถึง - อะไร
- นั่นคือปัญหาของคุณ - นั่นปัญหาของแก
- กับคุณ - กับแก
ไม่
ผมอยากกินสเต๊ก
อยากกินสเต๊กโว้ย
ถ้าผมมีสเต๊กนะ... ให้ตายสิ
สเต๊กแรร์ๆ
ถ้าผมมีสเต๊กนะ ผมจะเอากับมันเลย
แกไม่ชอบอาหารที่ฉันทำเหรอ
อย่าทำตัวเป็น ตาแก่งี่เง่าไปหน่อยเลย
แกเมา
แกไม่รู้ว่าแกพูดเรื่อง...
ผมจะชอบอาหาร
รสชาติเหมือนขี้ม้า ที่คุณทำให้กินได้ไงวะ
แกเมาแล้ว ไม่งั้นแกไม่พูดอะไรแบบนี้หรอก
พวกคนทำอาหารในกระท่อม ทำโดนัทให้เรากิน
- สามครั้งต่อวัน... - แกเมาแล้ว แกเมา
แล้วก็แฮม ชิ้นใหญ่กว่ากำปั้นคุณอีก...
- แกเมา - ผมเมาเหรอ
ได้ยินฉันแล้วนี่
- คุณเมาตั้งแต่... - ไอ้เวร
คุณเมาตั้งแต่ผมเจอคุณครั้งแรกแล้ว
ชอบล็อบสเตอร์ฉันไม่ใช่เหรอ
คุณเมาเหมือนหมา
ฉันเห็น แกชอบล็อบสเตอร์ที่ฉันทำ
พูดออกมาสิ
ผมไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
ไอ้เวร
ขอให้เทพเนปจูนฆ่าแกตาย วินสโลว์
ฟังฉัน!
ฟังฉัน ไทรทัน ฟังฉัน
ตะโกนขอให้พระบิดาของพวกเรา ราชาแห่งท้องทะเล
ขึ้นมาจากทะเลลึก ให้พระองค์พิโรธสุดๆ
ให้มีคลื่นสีดำที่มีฟองเกลือมากมาย
เอาโคลนมาอุดปากไอ้หนุ่มนี่ซะ
ให้มันหายใจไม่ออก
ขยอกกลืนอวัยวะของแก ให้แกตัวบวมเขียว
เพราะน้ำโสโครกกับน้ำเค็ม จนหมดแรงกรีดร้อง...
เมื่อพระองค์สวมมงกุฎเปลือกหอย
พร้อมหางที่เหมือนนวดปลาหมึกลื่นๆ และเคราที่ปล่อยไอน้ำออกมา
ขอพระองค์ใช้แขน ที่มีครีบอันน่ากลัว
หยิบตรีศูลปะการัง ที่ส่งเสียงร้องเหมือนผี
ในพายุ
และแทงไปที่คอของแก
ให้แกระเบิด
กระเพาะไม่บวมอีกต่อไป เหลือแค่ร่างอาบเลือด ที่ถูกระเบิด
ไม่เหลือให้ฮาร์พี และวิญญาณของกะลาสีที่ตายแล้ว
จิกกินเป็นอาหาร
แต่จะถูกกลืนเข้าไป
หายไปในน้ำที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ของจักรพรรดิที่ล่วงลับ
ทุกคนจะลืมแก
ตลอดกาล
พระเจ้าและปีศาจจะลืมแก แม้แต่ทะเลก็จะลืม
ไม่ว่าจะเป็นอะไร หรือส่วนไหนของวินสโลว์
แม้แต่เศษเสี้ยวของวิญญาณแก ก็ไม่ใช่วินสโลว์อีกต่อไปแล้ว
แต่เป็นทะเลไปแล้ว
ก็ได้ๆ ยอมแล้ว
ผมชอบอาหารที่คุณทำ
แม่งเอ๊ย
ใส่รองเท้าแบบนั้น ไม่สมเป็นผู้ชายเลยนะ
แค่ไม่อยากปลุกคุณเท่านั้นแหละ
มันเป็นคืนที่ยาวนาน
ประมาณนั้น
พระอาทิตย์ขึ้นเหนือเสาเรือแล้ว
ต้องนอนสักหน่อย ก่อนที่จะสายไปกว่านี้
ทำงานต่อไปเถอะ
ไม่งั้นฉันจะจับแกหย่อนทะเล แล้วใช้เรือลาก
คุณไม่ใช่มนุษย์แล้วด้วยซ้ำ
ทำงานห่างจากคนอื่นๆ นานเกินไป
จะทนคุณได้ก็ตอนคุณเมาเท่านั้นแหละ
ฉันบอกให้แกไปทำงานไง
ไปทำงาน
นังแพศยาตัวร้าย ฮูร์ราห์ สาวๆ อย่าปล่อยฉันไป
อย่าปล่อยฉันไป ไอ้หนุ่ม อย่าปล่อยฉันไป
ฮูร์ราห์ แม่สาวผิวสี อย่าปล่อยฉันไป
ฉันพาเธอเข้ามา ให้กินเหล้าจิน แล้วก็ไปเต้นกันบนพื้น
ฮูร์ราห์ แม่สาวผิวสี อย่าปล่อยฉันไป
อย่าปล่อยฉันไป ไอ้หนุ่ม อย่าปล่อยฉันไป
ฮูร์ราห์ แม่สาวผิวสี อย่าปล่อยฉันไป
เต้น
เต้นสิ วินสโลว์ เต้น
เรียกผู้ชายทุกคน ที่อยากได้ยิน
ว่าเราเข้าป่าไปได้ยังไง เมื่อปีก่อนมา
ขึ้นรถเลื่อน เราใส่รองเท้าบูต
คนขับชี้ไปที่ ต้นสนสีฟ้าต้นใหญ่
โวยวายโผงผาง ปล่อยเวลาทิ้งไป
ตะโกนโวยวาย เมาไประหว่างทาง
โวยวายโผงผาง ปล่อยเวลาทิ้งไป
ตะโกนโวยวาย เมาไประหว่างทาง
ตอนเช้าวันจันทร์
ถ้านกกลายเป็นเหล้าจิน
ถ้าพระอาทิตย์เป็นเพื่อนที่เฮฮา
ฉันอาจมอบตับฉันให้คนอื่น
ตอนเช้าวันจันทร์
คนรักฉันนอนหลับอยู่
คนรักฉันอบอุ่น
หัวใจเธอเบิกบาน
ฉันจะยอมแลกโลกทั้งใบ
เพื่อให้ได้นอน หมอนเดียวกับเธอ
ตอนเช้าวันจันทร์
ได้เลย
ปล่อยฉัน
- โทมัส - ไง
- โทมัสไง - ใช่
ไม่ ผม... ผมคือโทมัส
ฉันคือโทมัส แกมันอีเฟรียม
ผมโกหก
ฉันคงประหลาดใจมาก
ผมคือโทมัส ทอมมี่
ทอมมี่เหรอ ทอมมี่ วินสโลว์
ทอม ฮาวเวิร์ด
แล้ววินสโลว์คืออะไร
- มั่วขึ้นมา - มั่วขึ้นมาเหรอ
ผมไว้ใจคุณได้มั้ย
อย่ามาบอกความลับอะไรฉัน
- ไม่ - ฉันไม่สนใจ
มันไม่ใช่แบบนั้น มัน...
ผมรู้ว่าคุณตั้งใจจะทำไร ทำให้ผมเมา...
ความสำนึกผิดของแกนี่ มันน่าเบื่อจริงๆ
เหมือนความสำนึกผิดของคนอื่นๆ
แย่กว่าๆ
มันแค่... ลากซุง คือว่า...
ลากซุงอยู่ในน้ำ แล้วเขามาโมโหใส่ผม
- ไม่เอา... รู้นะว่าคุณทำอะไรอยู่ - ไม่ได้ทำอะไรเลย
ฟังนะทอม... อย่าพยายามทำ ให้ผมพูดเรื่องในหัวผมออกมา
ฉันเปล่า
ผมทำไม่ได้... บอกไม่ได้
หุบปากแกได้แล้ว
ผมไว้ใจ... ไว้ใจ... ผมไว้ใจคุณ
ไม่
ผมไว้ใจ... ผมไว้ใจคุณนะทอม
แกไว้ใจฉันเหรอ
ไม่ ผมไม่ไว้ใจคุณเลย
เขาอยู่ในกำมือผม ไม่มีใครช่วยเขาได้
อยู่กันตามลำพัง
ไปไกลมากตามกระแสน้ำ
และผมอยากฆ่าเขา
ผมยอมรับเลย
เห็นหัวของเขา
ตีด้วยไม้ตะขอจับซุงทีเดียวก็จบ
มัน...
แต่ผมไม่ได้ทำ... ไม่ทำ
ผมไม่ได้ทำ... ไม่ทำ
วันนั้นลากซุงเหนื่อยมาก
ผมเหนื่อยมาก ผมยอมรับ
แต่ผมเห็นเขาลื่น ไม่ใช่ผม
เราเห็นซุงไหลมา
ผมยืนอยู่และเขาลื่น
เขาตะโกนขึ้นมา แล้วผม... ผมแค่ยืนอยู่อย่างนั้น
"ทอม ไอ้หมาเอ๊ย"
ผมแค่ยืนอยู่ตรงนั้น แค่นั้น มันแค่..
แค่ยืนอยู่เฉยๆ และดูเขา จมไปกับซุงพวกนั้น
และผมคิดได้อย่างเดียว ตอนที่เขาตายไปแล้ว
"ผมอยากสูบบุหรี่"
แค่นั้น
แล้วผมก็เก็บอุปกรณ์ แล้วก็เครื่องมือของเขา
ราวกับว่าเป็นของผมเอง
อีเฟรียม วินสโลว์ เอาละ ตอนนี้ เขาได้เริ่มชีวิตใหม่จริงๆ
ส่วนโทมัส ฮาวเวิร์ดน่ะเหรอ ไม่ได้หรอก
ไม่มีอนาคต
ผมจะหางานดีๆ ด้วยวิธีอื่นได้ไง
ทอม
บอกความลับของแกทำไม ทอมมี่
บอกความลับของแกทำไม
อย่าทิ้งฉัน
ไอ้ลูกหมาเอ๊ย
คุณทำเรือช่วยชีวิตเสียหาย
แกทิ้งหน้าที่แก
จะทำอะไร ขอให้ เจ้าหน้าที่ประภาคารมาช่วยเหรอ
แน่นอน
ฉันจะรายงานแกไป ฉันจะพาคนตรวจมา...
ผมจะรายงานคุณ ผมรู้ว่าคุณทำอะไรลงไป
ใครจะรายงานใคร อีเฟรียม วินสโลว์
หรือโทมัส ฮาวเวิร์ด
ฉันรู้ว่าแกทำอะไรลงไป
คุณฆ่าลูกน้องคุณ
เด็กของคุณที่มีตาเดียว
ผมเจอเขา
ในที่ดักล็อบสเตอร์
มาบอกว่าเขาเป็นบ้า
คุณทำให้เขาบ้า ด้วยเครื่องรางนั่น
เครื่องประดับนั่น
แต่ผมทำมันหักแล้ว เห็นมั้ย
เห็นมั้ย
ตอนนี้ผมเป็นอิสระแล้ว
ผมเป็นอิสระ จากแผนของคุณแล้ว
แล้วผมคิดออกหมดทุกอย่างแล้ว
เว้นแต่เรื่องร้ายๆ ที่คุณเก็บเป็นความลับ...
ไว้ข้างบนนั่น
เยซู มารีย์ โยเซฟ ทอมมี่
เมื่อคืนแกสารภาพเรื่องที่ จะทำให้เทวดาทั้งหลายโกรธมาก
ฉันไม่มีอะไรต้องสารภาพ แต่แกนั่นแหละ บอกความลับ
ดูสิว่ามันทำให้แกเป็นอะไรไป
มันทำให้แกบ้าไปแล้ว
และฉันก็รู้ว่าแกบ้า
ตอนที่แก ทำลายเรือช่วยชีวิตนั้นเมื่อกี้
ถือขวาไล่ตามฉัน พยายามจะฆ่าทอม
แกไม่ไว้ใจฉันเหรอ ทอมมี่
เอามีดที่แกเก็บใส่กระเป๋าไว้ ให้ฉันมาดีกว่า
แกไม่ปลอดภัยกับมันหรอก
เด็กดี
พวกนี้เป็นทรัพย์สินของรัฐบาล
หักจากค่าจ้างแก
แกตัวสั่นหมดแล้ว
แกบ้าจนแยกแยะอะไรไม่ถูก
เราอยู่บนเกาะนี้มานานแค่ไหนแล้ว
ห้าอาทิตย์เหรอ
สองวันเหรอ
เราอยู่ที่ไหน
ช่วยให้ฉันจำได้หน่อย แกเป็นใครนะ ทอมมี่
ฉันอยากเป็นจินตนาการของแกก็ได้
เกาะนี้ก็เป็นส่วนหนึ่ง ของจินตนาการแกเหมือนกัน
แกคงเดินไปเดินมาผ่านพุ่มไม้
ทางเหนือในแคนาดา
เหมือนคนบ้าที่โดนหิมะกัด พูดคุยกับตัวเอง
หิมะสูงถึงเข่า
ผมอยากสูบบุหรี่
เราควรดื่ม
เด็ดดวง!
พายุ
ที่นี่สกปรก
อรุณสวัสดิ์เช่นกัน
ผมอยากออกไปเดินเล่น
เชิญ
จมน้ำแน่
ให้ตายสิ
ไม่มีความยุติธรรมเหลือ ในโลกแล้วเหรอ
ขอบใจ
มือแกเป็นอะไร
อีกข้าง
แกเคยได้ยินเกี่ยวกับบาดทะยักมั้ย
- บาด-ทะ-ยัก - เคย
มันเริ่มจากรอยแผลเล็กๆ แค่นั้นเอง
- ผมบอกว่าเคยได้ยิน - จากใบเรือ
ตอนที่เราจากไป...
แกไม่เคยหุบปากเลยใช่มั้ย
แต่สองอาทิตย์ผ่านไป สรั่งเรือก็ตัวสั่น
- หยุด - ขากรรไกรเขายึดแน่นขึ้น
- ยิ่งกว่าสมอ... - หุบปากได้แล้ว เวรเอ๊ย
ฉันไม่อยากได้ยินแล้ว
แกกล่าวหาฉันเรื่องอะไร
แกบอกฉันแล้วว่า แกคิดออกหมดแล้ว ว่าฉันทำอะไร
ฉันเหนื่อยกับเรื่องเล่าโง่ๆ ของแก
และเรื่องไร้สาระทั้งหลาย
แกทำเหมือนล้อเลียนกัน
สั่งโน่นสั่งนี่ เหมือนครูผู้หญิงขึ้นคานดุๆ
แถมยังทำให้สถานีนี้
- กลายเป็นที่โสโครกที่มีแต่รัม - แกทำให้ตัวเองดูโง่
มันเฮงซวยทุกอย่าง
ขาแก ชีวิตกลางทะเลของแก
ทุกอย่างเลย
ถ้าฉันได้ยินเรื่องไร้สาระ
ออกจากปากโสโครก
ฟันเน่าๆ เหม็นๆ ของแกอีก
- แก - หุบปากได้แล้ว ไอ้เวร
ฉันยังพูดไม่จบ
แกคิดว่าแกดีนักหนา
เพราะว่าเป็นผู้ดูแล ประภาคารเวรนี่เหรอ
แกไม่ใช่กัปตันเรือ แล้วก็ไม่เคยเป็นด้วย
แกไม่ใช่นายพล ไม่ใช่ตำรวจ
ไม่ใช่ประธานาธิบดี และแกไม่ใช่พ่อฉัน
แล้วฉันเบื่อแล้ว ที่แกทำตัวเหมือนแก ใหญ่นักหนา
เบื่อที่แกหัวเราะ ที่แกกรน
แล้วก็ที่แกตดด้วย
ที่แก...
แม่ง ที่แกตด
แกกลิ่นเหมือนเยี่ยว
กลิ่นเหมือนน้ำกาม
เหมือนจู๋เน่าๆ เหมือนหนังหุ้มปลายสกปรกๆ
เหมือนหัวหอมร้อนๆ ในส้วมในฟาร์ม
แล้วฉันเบื่อกลิ่นแกเต็มทนแล้ว ไม่ไหวแล้ว
ฉันทนไม่ไหวแล้ว แกมันขี้เมา
แกมันคนไม่สำคัญ จอมโกหก ห่วยแตก เฮงซวย
นั่นแหละแก
แกมันขี้เมา สวะ
ขี้โมโห ตอแหล
ตอเเหล
แกพูดเก่งนะ ทอมมี่
ไอ้เวรเอ๊ย
แกไม่ต้องทำงานอีกแล้ว
ไม่ต้องบอกหรอก ไอ้แก่
"ผู้ช่วยนอนดึก
"งานต่ำกว่ามาตรฐาน
"ไม่เป็นมิตร
"ผู้ช่วยขาดงาน
"ติดนิสัย 'ทำร้ายตัวเอง่ ในห้องเก็บเสบียง
"เมาในหน้าที่
"ทำร้ายร่างกาย
"ขโมยของ
"แนะนำให้ไล่ออกโดยไม่จ่ายค่าจ้าง" เหรอ
ไล่ออกโดยไม่จ่ายค่าจ้าง
แกพยายามจะทำลายฉันเหรอ
ฉันทำงานหนัก
ฉันทำงานหนัก ฉันทำงานหนัก เหมือนคนอื่นๆ
- แกโกหก โทมัส - หยุดได้แล้ว
แกโกหกตัวเอง
แต่แกไม่กล้าพอที่จะมองเห็น
ได้โปรดเถอะ
ให้ผมไปจัดการเรื่องแสงไฟเถอะ พ่อเฒ่า
ผมเรียนรู้จากคุณมามาก
ให้ผมแสดงให้คุณเห็น ขอโอกาสอีกครั้งเถอะ
ผมว่าลืมแล้วให้อภัยเถอะ
ให้ผมดูแลโคมไฟ แค่นั้นแหละ
อย่าให้ผมต้องอ้อนวอน
เพราะผมจะทำจริงๆ
ผมจะอ้อนวอน ถ้าคุณต้องการ ผมจะขออ้อนวอน
ได้โปรดเถอะครับ
ได้โปรดๆ ได้โปรดเถอะ
ถอดใจซะเถอะ
แกมันเห็นแก่ตัว
ทำอยู่คนเดียว
ทิ้งเมียกับลูกแกมา
เพื่ออะไรๆ
ดูแกสิ ไอ้หนุ่มหล่อ แววตาสดใสเหมือนผู้หญิง
มาที่เกาะแห่งนี้ ทำเป็นแกร่ง
แกทำให้ฉันขำกับอารมณ์ร้ายๆ ปลอมๆ ของแก
แกทำเป็นสงบ ให้คิดว่าลึกลับ
แต่มันไม่มีอะไรลึกลับ
แกอ่านง่ายมาก
ง่ายมากจริงๆ
นักแสดงหญิงที่ตะโกนอยู่ในแสงไฟ
ผู้หญิงเลวๆ ที่อยากเป็นที่ต้องการ แค่เพราะว่าได้เกิดมา
เอาแต่งอแงคิดว่าตัวเองน่าจะรวย
ตอนนี้ดูแกร้องไห้สิ
โถๆ
แกจะทำอะไร จะฆ่าฉันเหรอ
แกจะทำมั้ย
จะฆ่าฉันเหมือนที่แกฆ่านกนางนวลนั่นมั้ย
- ฉันเปล่า - โกหก
ไอ้หมาฆาตกร
เป็นแกนั่นแหละที่ทำให้ลมเปลี่ยนทิศ
แกนั่นแหละที่สาปพวกเรา
แกจะทำสิ่งที่แกอยากทำ กับตาแก่วินสโลว์หรือเปล่า
จะจัดการฉันหรือเปล่า เพราะวินสโลว์พูดถูกแล้ว
โทมัส แกมันหมา
หมาสกปรก หมา
แกจะฆ่าฉัน
เห่า
เห่าสิ ไอ้หนู
เห่าสิ ไอ้หนุ่ม
เห่า
แกไม่เคยไปทะเลมาก่อนเหรอ
เห่าสิ ฉันสั่งให้เห่า
เห่าสิ ไอ้หนุ่ม
ต้องงั้นสิ เด็กดี
หมาดี
ทีนี้ก็กลิ้งตัว
มาสิ
มา
ขึ้นมาตรงนี้
เด็กดีๆ
แกเข้าไปในนั้น ที่ของแก
ทำตามที่ฉันบอกนะ ไอ้หมา
เด็กดี
แกอยากเห็นสิ่งที่อยู่ในโคมไฟใช่มั้ย
ผู้ช่วยคนเก่าฉันก็เหมือนกัน
หุบปาก ไอ้หมาแก่
ขัดทองเหลืองของแกไป
โอ้ รูปร่างโปรเทอุสอันใด ที่ผุดขึ้นมาจากจิตใจของบุรุษ
และละลายลงด้วย ความรุนแรงของโพรมีเทียส
ดวงตาที่เผาไหม้
พร้อมทั้งความอับอาย และความกลัวต่อสวรรค์
และส่งมันลงไปที่ก้นบึ้งทะเล ไปหาเดวี่ โจนส์
คนอื่นๆ ยังตาบอด
แต่ก็เห็น
ความสง่างามแห่งสวรรค์
และส่งไปยังดินแดนนิรันดร์
ที่ๆ ไม่มีใครต้องทรมาน ไม่มีความต้องการ ไม่มีความเหนื่อย
แต่มัน
โบราณ
ไม่แปรผัน ไม่เปลี่ยนแปลง
ขณะที่สตรีผู้ที่เดินทางรอบโลก
ความจริงเหล่านั้น
แกจะถูกทำโทษ
แสงไฟมันงานฉัน
ถ้าต้องตายจนร่างซีด อย่างน่าสะพรึงกลัว
และทะเลเป็นที่หลับนอนของเรา
พระเจ้าที่ทรงได้ยินเสียงเกลียวคลื่น
ได้โปรดช่วยดวงวิญญาณ ของเราที่วิงวอน
บทพูดได้รับแรงบันดาลใจ และดึงมาจาก
แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ต่างๆ ตั้งแต่งานของเฮอร์แมน เมลวิลล์
ไปจนถึงบันทึกของผู้ดูแลประภาคาร ในชีวิตจริง
และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง งานของซาราห์ ออร์น จูเวตต์
[Thai]